Albania, Gjirokastër – zwiedzamy piękne miasteczko zawieszone na zboczu

Poranek nie zapowiadał tego jak intensywny i długi będzie ten dzień . Tak więc po kolei. Rankiem Jola z maluchami na plażę a ja pakuję wszystkie manele do wyjazdu . Akcja „pakuj sprawnie „ zakończona sukcesem o 10:00 wyjeżdżamy z Saranda.

Ponownie przebijamy się już wspomnianą wcześniej drogą przez góry, tym razem w dzień więc jest lepiej, asfalt rozgrzany do 40 stopni lepiej trzyma , gumy nie piszczą, żona dostała zadanie fotografować więc nie piszczy a ja wyprzedzam rodowitych Albańczyków – a Ci nie zawsze chcą się z tym pogodzić więc walka jak w formule 1 , podsumowana średnią prędkością przejazdu przez góry 43 km/h !!

Gjirokastra to miasto jest po prostu rewelacyjne , ulice na zboczu mają ponad 10% spadku , nie wiem jakim cudem auta po prostu się nie zsuwały , są do tego wąskie na 3m i dwukierunkowe , coś wspaniałego , a do tego bardzo piękne i tętniące życiem.
Nad miastem góruje potężna twierdza , widziałem ich sporo a ta jest w „top ten”.

Dodatkowo dachy na całej starówce są kryte dachówką z płytek kamiennych różnego kształtu co daje niesamowity trudny do opisania efekt.

Chodząc ciasnymi stromymi uliczkami trafiamy do typowej Albańskiej kawiarni do której turyści raczej się nie zapędzają. Wizyta jest jednym z najfajniejszych wydarzeń całego wyjazdu. W kafejce od razu zostaliśmy zaczepieni skąd jesteśmy i po słowie że z Polski okazało się że Panowie mają kolegę z polski prowadzącego knajpkę w Atenach w Grecji , zadzwonili do niego żebyśmy sobie porozmawiali , opowiedzieli o swoich dzieciach , powiedzieli gdzie najlepiej iść kupić mleko bo nie ma w barze a Matylda chciała wypić . Po prostu wspaniali otwarci ludzie , bardzo gościnni i pomocni.

Klimat miasta nie do porównania z żadnym innym, i co ważne autentyczny a nie budowany pod turystów. Np. na ulicy można spotkać ludzi tworzących ręcznie pamiątki które można nabyć w mieście. Dodatkowo jak w każdym mieście w Albanii, rządzi tu mercedes.

Po wizycie w kawiarni ruszamy dalej , przed nami długa droga, choć jeszcze nie wiemy jak bardzo .

Kolejnym punktem w planie miał być Berat jednak po kolejnej przeprawie przez góry , główną drogą – odpowiednik naszej krajówki , po tysiącach zakrętów , podjazdów i zjazdów oraz odcinków w budowie lub z brakiem odcinak , Jola ma dość i omijamy cel kierując się do następnego miasta które planujemy odwiedzić : Kruja, po drodze jednak szukamy już noclegu.

W międzyczasie jemy obiad w przydrożnej restauracji, zamówiliśmy baraninę i kurczaka. Baranina okazała się wspaniała, jeszcze nigdy nie jadłem tak dobrze zrobionej, natomiast kurczak to pomyłka, był tak wybiegany i za-chudzony, że prawie w ogóle nie było na nim mięsa, a do tego moja mamusia dużo lepiej przyprawia i piecze kurczaki, przy okazji pozdrawiam Mamę.